In unùi da Büsti – di Angelo Azzimonti - poesia dialettale in Bustocco

In unùi da Büsti


Dalla Rivista Città di Busto Arsizio agosto 1964 "In unùi da Büsti", riportiamo la versione originale della poesia di Angelo Azzimonti "Büsti grandi", e - a fianco - quella modificata in "Gùti da rusàa" (1989). Nel testo del 1989, abbiamo modificato la grafia adeguandola ai dettami Giaviniani
. Personalmente ritengo la versione del 1989 imbevuta già del veleno del 'politicamente corretto', e quindi preferisco di gran lunga l'originale.
Idea e digitalizzione di Angelo Crespi. Commento e redazione di Enrico Candiani
Versione 1964

Hin giá setantamila urmái i Büstòchi
e i sütan sempr’ a crèsi tüci i dí,
però i diventan sémpar püsé pòchi
chi tái che i pòdan di da vès’ da chi...

Infáti, se in qualsiasi muméntu,
ti voêui fermási in piáza da a stazión,
ti védi gran valísi in muiméntu
da Sárdi, Venezián e da Terón.

Ognoêun da chi gha riva, in da a valisa,
al pòrta dré a só cá ‘insèma a lü
e, cume al mèti pé, al fa radísa
che non gh’é vèrsu da strepála pü...

Inscí a pupulazion la sa fá spèsa,
gh’é pü un rión ch’al sia foêua da mán:
gerbón e büatana e buschèsa
in pòcu témpu hin gnüi mé Milán.

E Büsti tüti i dí al vègn grándi un tocù;
gh’é ‘n gran rabèl da fáci e da parlá:
parfína mén, cha sontu un vèr Büstòcu,
ma sémbra quási d’èsi un impurtá.
Si mánda pür i fuasté, Signúi,
a Büsti, sa rafüda mai nisoêun,
peró, fá ‘che i divéntan anca lúi
da coêui grandi, tème cha sem noêun;

l’ha a vès ‘na gran famiglia ‘sta citá,
in dul fuguá gha a brüsá sémpr ‘a fiáma
cun Ti, Signui, cha ti mé fé da Pá,
cont ‘a Madòna cha ma fa dá Máma.
Versione 1989

Hin giá vutantamìla urmái i Büstóchi
e i sütan sempr’ a crèsi tüci i dí,
peró i diventan sémpar püsé póchi
chi tái che i pódan di da vès’ da chí...
Infáti, se in qualsiasi muméntu,
ti vöui ‘ndá lá a vidé rivà ‘l vapùi,
ti incontri gràn valìsi in muiméntu
e génti d’ógni sórta da culùi.

Ognön da chi gha riva, in da a valisa,
al pórta dré a só cá insèma a lü
e, cume al mèti pé, al fa radísa
che non gh’é vèrsu da strepála pü...

Inscí a pupulazion la sa fá spèsa,
gh’é pü un rión ch’al sia föa da mán:
gerbón e büatana e buschèsa
in pócu témpu hin gnüi mé Milán.

E Büsti tüti i dí al vègn gràndi un tócu;
gh’é ‘n gran rabèl da fáci e da parlá:
parfína mén, cha sontu un vèr Büstócu,
ma sémbra quási d’èsi un impurtá.

Si, mánda pür i fuasté, Signúi,
a Büsti, sa rafüda mai nisön,
con bóna vuluntà g’avràn an’lùi
ul só bucón da pàn, taquala nögn:

l’ha a vès ‘na gran famiglia ‘sta citá,
ul fuguá l’ha a vèghi sémpr’a fiàma
cun Ti, Signui, cha ti mé fé da Pá,
cont ‘a Madóna cha ma fa dá Máma.



Altre composizioni di Angelo Azzimonti