A Pudadüa di pianti



Al ciapa ul raseghen e a scáa in man
e al vá in giarden adreamán. 

Rassegá da li rassegá da lá,
par lü le tenme mètasi drè a giügá. 

Chesta pianta chi l’é gia dré a crepá. 
Ma cul raseghen in man l’impurtanti al é gabá. 

Se tel vedi pudá i pianti
te se stremisi e te prèghi i santi.

Tàia chèl ram chi che l’é non in paia , tàia via chèl lá
che le tut scigutá. 

Tàia chèl ram chi che l’é gia dré a crepá ,
tàia ánca chèl lá che l’é dré a fiuì da giá.

Tàia chèl ram chi chàl guarda in tera
e tàia ánca chèl lá che l’é gia sultera.

Tantu al sa impègna a lauá che se tel guardi bén da visen
al par quasi un artista dul raseghen.

A podadüa al é quasi finia ma per i pianti a la diventa grisa
chandu al sa mèti drè a tàia ánca a radisa. 

Sempar verta l'é a mé cà
s' te me vègni chì a truà ,

ma lassá giù ul raseghen
e tuca non ul me zardén!



Roberto Azzimonti,

(Dedicàa a chèl balòssu dul me pá; Sergio Luigi Azzimonti)





NOTA: muovi il cursore sopra una parola, per alcune apparirá la spiegazione.

Pagina Principale