Tüci i dí a gh’ho dananzi a megn ul tó litratu;
al é lí dananzi ai mé libar da legi e regulamenti.
Incö a ma par ch’ a gha manca ul tó surisu;
a ti tasi, tenme un pessu
a ti me guardi un po’ da sbiéssu.

A seu dré pensá
che mó, cha sé da lá,
a te ‘edi i mé pecá,
e a ma vegn un po’ da vargogna parché…
a hinn grossi e ti, mo, a te e sé.

Porta pascénza, ti, cun megn:
a dröu non droghi e beu nanca ul ven,
ma balussái an fó da spendi.
Dami na caézza, par ütami a imprendi
a vessi menu lifrócu e veghi püssé cugnizión.
Porta pascenza, e dì per megn quatar uazión,
e insègnami a vessi püssé prüdenti,
sempu da luntan, senza ves invadenti,
par fami gnì grandu e fami caminá süi me ghiambi,
senza fassi trol má cunt i pendizi dáa vita.

Ecula ! .. mo ul tó litratu al gh’ha ancamó ul surisu,
a ti me guardi in stravisu…
Al saeu giá ch’a ti sé bon nón
da métami giú ul müsón…

Enrico Candiani - novembre 2014